Ciddi zihinsel hastalığı olan kişiler için yeni umut
Psikologlar, şizofreni ve diğer ciddi zihinsel sağlık sorunlarını tedavi etme konusundaki çalışmalarını artırıyorlar, bu alanda yeni bir uzmanlık dalı geliştirerek dahil olmak üzere.
Bir suçla suçlandı. Ama hiç silah sesi yoktu. Evsiz ve şizofreni hastası olan Martin, işitsel halüsinasyonlar yaşıyordu. Polis, yanlış bir rapor verdiği ve metamfetamin bulundurduğu için onu tutukladı. Ciddi bir zihinsel hastalığı (SMI) olan milyonlarca Amerikalıdan biridir – bu, şizofreni spektrum bozukluğu, psikotik bozukluk, ciddi bipolar bozukluk ve tekrarlayan majör depresyonu içerir – aynı zamanda yoksulluk içinde yaşamaktadır. Yaklaşık 10 milyon Amerikalı yetişkinden, dörtte birinden fazlası yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır, bu da genel nüfustaki yoksulluk sınırının altında yaşayanların sayısının iki katından fazlasıdır (Yoksulluk Sınırının Altındaki Yetişkinler Arasında Ciddi Zihinsel Hastalık, SAMHSA, 2016).
Son yıllarda, psikologlar, SMI ile yoksulluk, mahalle yapısı ve göçmenlik durumu gibi sosyal faktörler arasındaki bağlantıyı daha iyi anlamak ve etkili müdahaleler geliştirmek için araştırmalar yapmaktadırlar. Ancak, bu popülasyona yardım etmenin anahtar bir yönünde her zaman yer almazlar: tedavi sağlamak.
“Topluluk ruh sağlığı merkezlerindeki hastalar genellikle bir tedavi sürecinin tamamından geçerler ve hiç klinik bir psikologla karşılaşmazlar,” diyor Boston Üniversitesi Psikiyatri Rehabilitasyon Merkezi’nde profesör ve klinik psikolog olan Kim Mueser, PhD. Bunun yerine, psikiyatristler, sosyal çalışanlar ve vaka yöneticileri çoğu bakımı sağlar.
Ancak uzmanlar, psikopatoloji, sosyal faktörler ve psikoterapi hakkındaki ilgili bilgileri nedeniyle, yeterli uzmanlaşmış eğitime sahip psikologların, yargılanma yeteneği olmadığı için Oregon Eyalet Hastanesi’nde bir tedavi programına giren Martin gibi kişilere yardımcı olabileceğini söylüyorlar. Klinik psikolog Jessica Murakami-Brundage, PhD ve diğer ruh sağlığı profesyonellerinden bakım aldı. Murakami-Brundage’ın hastalarının çoğu önemli ilerleme kaydetse de, sürekli profesyonel destek ve topluluk kaynaklarının eksikliği, birçoğunun hastaneden ayrıldıktan kısa bir süre sonra nüksetmesi anlamına gelmektedir.
Şimdi, psikologlar, SMI ile yoksulluk ve diğer mahalle koşulları gibi sosyal belirleyicilerin nasıl etkileşimde bulunduğunu inceliyor ve daha sürekli bakım sağlamak için yeni müdahaleler geliştiriyorlar. Ve Ağustos’ta, APA, psikologların bu popülasyonla olan bağlılığını artırmaya yönelik büyük bir adım olan yeni bir doktora sonrası uzmanlık olan SMI psikolojisini onayladı.
“Eğer psikologlar bu popülasyona daha fazla maruz kalsalardı, gerçekten bu insanlara ve işe aşık olurlardı,” diyor Murakami-Brundage.
Sosyal Belirleyiciler
Son birkaç on yılda, SMI ile yaşayan çok sayıda insanın neden yoksulluk içinde yaşadığını araştıran geniş bir araştırma kitlesi ortaya çıktı. “Sosyal nedenlilik” teorisi, yüksek suç oranları, ebeveyn stresi ve travma yaşama olasılığının yüksek olduğu yoksul topluluklarda büyümenin, bir kişinin SMI riskini artırdığını öne sürer. Öte yandan, “sosyal sürüklenme” hipotezi, ciddi zihinsel sağlık sorunları olan insanların sıklıkla eğitim ve istihdamla mücadele ettiklerinden, daha yoksul mahallelerde ve durumlarda sona erdiklerini ileri sürer.
Kirli leke ve yırtık gömlekli çocuk
Bazı önceki bulgular, Massachusetts’te yapılan ve yedi yıl boyunca 34.000’den fazla hastayı analiz eden bir nüfus sayımı ve hastaneye yatırma verilerinin retrospektif bir analizi de dahil olmak üzere sosyal nedenlilik teorisini desteklemiştir. Ancak, daha geniş bir kanıt yelpazesinin sistematik bir incelemesi, bu sonuçları sorgulamış, karışık sonuçlar bulmuş ve yoksulluk ile SMI arasındaki bağlantının doğası hakkında hala belirsiz olduğu sonucuna varmıştır.
Araştırmacılar, yaşamın erken dönemlerinde yoksullukla SMI riski arasında nedensel bir bağlantıyı doğrulamanın zor olduğunu söylüyor, ancak çoğu, yoksulluğun hem bu hastalıklara katkıda bulunabileceğine hem de bu tür hastalıklardan kaynaklanabileceğine inanıyor.
Şimdi, psikologlar, ulusal sağlık hizmetleri sistemlerinden gelen verilerle kısmen desteklenen, daha kesin kanıtlar sunan prospektif çalışmalarda ilişkiyi analiz etmeye başladı. Paul Hastings, PhD, Kaliforniya Üniversitesi, Davis, Zihin ve Beyin Merkezi’nde profesör ve Montreal’deki Concordia Üniversitesi’nde İnsan Gelişimi Araştırma Merkezi’ndeki meslektaşları tarafından yürütülen 30 yıllık uzunlamasına bir çalışma, 3.905 Kanadalı aileyi inceledi ve akran değerlendirmelerini, tıbbi kayıtları ve nüfus sayımı verilerini kullanarak çocukluk mahalle koşullarının ve davranışsal özelliklerin yetişkinlikte bipolar bozukluk, şizofreni veya başka bir psikoz spektrum bozukluğu tanısını öngörüp öngörmediğini inceledi. Hastings ve meslektaşları, dezavantajlı mahallelerde büyüyen çocukların – özellikle hem çok saldırgan hem de çok çekingen olarak değerlendirilenler – daha sonra bir SMI geliştirmelerinin daha olası olduğunu buldu.
Hastings, “Eğitim başarısı, zamanla sosyoekonomik durumdaki değişiklikler ve diğer faktörler dikkate alındığında, çocukluk mahalle koşulları tanı olasılığıyla önemli ölçüde bağlantılıydı” diyor ve mahalle koşulları ile davranışsal özellikler arasındaki gözlenen bağlantının, mahalle kaynaklarına yatırım yaparak erken önleme için bir fırsatı vurguladığını ekliyor.
Diğer sosyal faktörler, azınlık statüsü, kentsel yaşam ve göç de SMI ile bağlantılıdır. İsveç’te 200.000’den fazla kişiyle yapılan uzunlamasına bir çalışma, kentsel ortamlarda yaşamanın bir psikotik bozukluğun gelişimi ile bağlantılı olduğunu buldu, diğer araştırmalar İngiltere’de Karayip doğumlu göçmenler ve soyundan gelenler arasında şizofreni riskinde bir artışı belgeledi ve Danimarka, İsveç, Norveç ve Kanada’daki mülteciler arasında psikoz riskinde bir artışı belgeledi.
Çocuklar ve gençler için, tanıdık olmayan bir yere göç etmek ve yoksulluk içinde yaşamak, olumsuz bir çocukluk deneyimi oluşturur, bu da araştırmaların, zihinsel bir hastalığa genetik bir yatkınlıkla etkileşebileceğini ve bir SMI’nın başlangıcını tetikleyebileceğini öne sürdüğü bir durumdur.
Mueser, “Bu durumların birçoğu daha fazla stres yaratıyor” diyor ve “bu, özellikle şizofreni veya diğer ciddi zihinsel hastalıklara biyolojik bir yatkınlığı olan bireyler için özellikle sorunlu olabilir” diye ekliyor.
Yenilikçi Müdahaleler
SMI’nin (Ciddi Ruh Sağlığı Sorunları) bir neden mi yoksa sonuç mu olduğuna bakılmaksızın, ikisinin bir araya gelmesinin etkileri ciddidir. Amerika’da, SMI’li yetişkinlerin yaklaşık %80’i işsizdir (Ulusal Ruh Sağlığı İttifakı’na göre “İyileşme Yolu: İstihdam ve Ruh Sağlığı”, 2014) ve tahmini 111.000 SMI’li insan evsizdir.
Psikologlar, bu iç içe geçmiş sorunları ele almak için sadece hastaların semptomlarını tedavi etmenin yeterli olmadığını belirtiyorlar. Evsizlik, işsizlik ve toplumda kabullenilme gibi sosyal faktörlerin ele alınması “insanlar daha iyi olduktan sonra gerçekleşen bir şey değil, insanların daha iyi olmalarına yardımcı olan bir şeydir,” diyor Temple Üniversitesi’nde sosyal ve davranışsal bilimler profesörü Mark Salzer.
1999’da yapılan önemli bir Amerika Yüksek Mahkeme kararı, Olmstead v. L.C. davası, psikologlar ve diğer ruh sağlığı profesyonelleri tarafından yenilikçi hizmetlerin finansmanını ve geliştirilmesini teşvik etti. Mahkeme, Amerika Engelliler Yasası’nın bu iki kadının toplum içinde yaşamalarına izin verilmesini ve onları desteklemesini gerektirdiğine karar verdi. Salzer’in işbirliğine dayalı merkezinin 2003’te başlatılması da bu yeni standarda uyum sağlamak için yeni politika ve inisiyatiflerin oluşturulmasıyla sonuçlandı.
Salzer, “Toplumda yaşama —ciddi ruh sağlığı sorunları olan kişiler için bir fırsat— yasal bir haktır. Araştırmamız, neredeyse her açıdan, bu insanların diğer herkes gibi toplumda yer almadığını gösteriyor,” diyor. “Bu sadece onların haklarının ihlali değil, sağlıkları için de iyi değil.”
Salzer ve diğerlerinin yaptığı araştırmalar, doğru müdahale ve destekle birçok insanın iyileşebileceğini ve bağımsız yaşayabileceğini göstermektedir. Örneğin, 41.000’den fazla Amerikalı yetişkin üzerinde yapılan bir anket, ömür boyu SMI tanısı konmuş kişilerin üçte birinin bir yıl veya daha fazla süreyle remisyonda olduğunu buldu.
Psikologlar tarafından geliştirilen müdahalelerin çoğu, bu nüfusun başarılı olmasına yardımcı olabilecek üç temel destek etrafında toplanıyor: bir ev, bir iş ve bir arkadaş. Portland Eyalet Üniversitesi’ndeki Evsizlik Araştırma ve Eylem İşbirliği’nin araştırma direktörü Greg Townley’e göre, kritik bir ilk adım, ona ihtiyaç duyanlara, aklilik ya da ruh sağlığı hizmetlerinin kullanımına bağlı olmayan sürekli destekli konut sunmaktır.
Ancak SMI’li kişilere sadece istikrarlı bir konut gerekmiyor – yapacak anlamlı bir şeye de ihtiyaçları var. Meslek destek programlarına katılan 57 genç yetişkinle yapılan nitel bir çalışmada, katılımcılar çalışmanın finansal bağımsızlıklarını, sosyal katılımlarını, özsaygılarını ve topluma katkıda bulunma duygularını artırdığını belirtti.
“Bir işe geri dönüş, ciddi ruh sağlığı sorunları olan bireyler için son derece terapötiktir ve uzun vadeli ekonomik istikrarlarına katkıda bulunur,” diyor Townley. “İnsanların çalışamayacağını varsayarak bir kötülük yapıyoruz. Çoğu insan istiyor ve yapmalı.”
Psikologlar, SMI’dan iyileşenlere yeni bir işe geçişi hızlandırabilecek politikaları inceleyerek ve tanıtarak yardımcı oluyor. Bireylerden geniş ön-vokasyonel eğitimi tamamlamalarını gerektirmek yerine, destekli istihdam programları bireylerin yeteneklerine ve ilgi alanlarına dayalı olarak işlerle eşleştiriyor, ardından başarılı olmalarını sağlamak için onlara ek destekler ve eğitim sunuyor. SMI’li öğrenciler için, destekli eğitim programları duygusal destek, koçluk ve kişilerarası ve zaman yönetimi becerilerinde eğitim sunarak yardımcı olabilir.
Salzer’in ekibi, eğitimin ve istihdamın ötesine bakarak hastaların topluluklarındaki boş zaman ve rekreasyon etkinliklerine katılma çabalarını desteklemeye de çalışıyor. Bağımsızlık ile Topluluk Erişimi ve Yönlendirmesi (ICAN) müdahalesi, büyümeyi ve bağımsızlığı teşvik etmek için bir dizi etkinliğe katılımı destekliyor.
Daha zorlayıcı olan ancak eşit derecede önemli olan, SMI’li insanlara sosyal destekler ve kişilerarası bağlantılar geliştirmelerine yardımcı olmaktır. Sorunun bir kısmı, semptomlarını yönetmenin bazı yetişkinleri sosyal beceriler kazanmaktan alıkoymasıdır. Diğer bazı SMI’li kişiler ise algılanan damgalanma nedeniyle yabancılarla etkileşimden korkar ve aile üyeleri veya vaka yöneticileri gibi geleneksel desteklere ağırlık verirler. Ancak Townley ve meslektaşlarının yeni araştırmaları, düzenli konuşmalar yapmak gibi geçici ilişkilerin de, iyileşmeyi teşvik etmede ve yalnızlığı azaltmada etkili olabileceğini gösteriyor.
Townley, “Bu, kişinin adını bile bilmediğiniz ilişkilerdir – ama onları düzenli olarak görmek kabullenme duygusuna yol açar ve günlük rutininizin önemli bir parçası olur,” diyor.
Özel Eğitim
SMI ile ilgili kişileri değerlendirmek, tedavi etmek ve desteklemek için psikologları daha iyi hazırlamak amacıyla APA’nın Şiddetli Zihinsel Rahatsızlık (SMI) ve Ciddi Duygusal Bozukluk (SED) Görev Grubu—1994’te bu alanda çalışan psikologlara yardımcı olmak üzere kuruldu—SMI psikolojisinde yeni bir uzmanlık dalı oluşturmayı başardı. Uzmanlık, belirli beceri ve teorik bilgileri öğrenmek için yapılandırılmış bir eğitim ve eğitim kursunu gerektiren psikolojik uygulamada tanımlanmış bir alandır. Görev gücü, detaylı APA Kurtarma Uygulaması müfredatını hazırlamak için neredeyse bir on yıl harcadı, ardından SMI psikolojisinin bir uzmanlık olarak tanınması için bir dilekçeyi APA Profesyonel Psikolojide Uzmanlık ve Yeterliliklerin Tanınması Komisyonu’na sundu, komisyon bu yılın başlarında dilekçenin onaylanmasını önerdi.
Yeni uzmanlık, APA’nın 18. Bölümü (Kamu Hizmetindeki Psikologlar), 18. Bölümün SMI/SED özel bölümü ve Bilişsel ve Davranışsal Terapiler Derneği’nin Psikoz ve Şizofreni Spektrumu Özel İlgi Grubu tarafından öncülük edildi ve APA 2019’da Ağustos’ta APA Temsilciler Konseyi tarafından tanındı, böylece bunu APA politikası olarak kurdu.
“Bu popülasyonla iyi çalışabilmek için ek eğitim ve becerilere ihtiyaç duyulduğu yönünde artan bir kabullenme var,” diyor görev gücü üyesi Murakami-Brundage. “İyileşme potansiyelini anlamada muazzam bir büyüme yaşandı, ancak eğitim eksik.”
SMI psikolojisi üzerine odaklanan lisansüstü programların, stajların ve postdoktora burs programlarının azlığı, Vancouver’daki Bayview Davranışsal Danışmanlık Inc.’in direktörü ve görev gücünün eski başkanı olan Mary Jansen’ı yeni uzmanlık için dilekçe düzenlemeye teşvik etti. Psikoz için bilişsel-davranışçı terapi ve bireysel dayanıklılık eğitimi gibi bu popülasyon için özel olarak geliştirilmiş ve test edilmiş kanıta dayalı müdahaleler üzerine eğitim alacaklar. Ayrıca, bir kişinin iletişim ve sosyal becerileri için kapasitesini test etmek dahil olmak üzere SMI olan kişiler için geliştirilen değerlendirmeleri yapmayı öğrenecekler.
SMI psikolojisi eğitim programları, iyileşmeye yönelik bir felsefeden hareket etmek zorunda kalacak. Programlar ayrıca, psikologlara SMI olan kişiler için savunma yapma konusunda nasıl yardımcı olacağına dair diğer ruh sağlığı profesyonelleriyle, örneğin psikiyatristler ve sosyal hizmet uzmanlarıyla işbirliği yapmayı öğretecek.
“Çoğu sağlayıcı, ciddi bir zihinsel hastalığı olan kişilerin iyileşeceğine veya anlamlı hayatlar yaşayabileceğine inanmıyor,” diyor Yale Üniversitesi’nde psikiyatri öğretim üyesi ve APA görev gücünün eski başkanı olan Sandra Resnick. “Eğitim fırsatlarımızın bu basitçe doğru olmadığını gösteren perspektif ve veriyi paylaşması önemlidir.”
SMI Psikolojisi için Uzmanlık Konseyi, uzmanlık dalının dört kurumsal üyesinden temsilcileri içermekte olup sürekli profesyonel gelişim ve eğitimi denetleme sorumluluğuna sahip olacaktır. Uzmanlık konseyi, bu alanda tahta sertifikası alabilmeleri için Amerikan Profesyonel Psikoloji Kurulu’na bağlılık için başvuruda bulunacak.
“Çoğu zaman, en ciddi engellere sahip olan kişiler, en az deneyime sahip olan kişilerden tedavi görüyor,” diyor Resnick. “Yeni uzmanlık, bu popülasyonun ihtiyaçlarını yükseltmemize ve daha fazla insanın bu kritik çalışmayı yapması gerektiğini psikologlara göstermemize yardımcı olacak.”
